Όταν αφαιρείται η κύστη (η οποία "αποθηκεύει" τα ούρα έως την κένωση), απαιτείται ένας νέος τρόπος παροχέτευσης των ούρων.

Διάφορες μέθοδοι χρησιμοποιούνται. Μια συχνή μέθοδος είναι η χρήση μοσχεύματος από το λεπτό έντερο για την δημιουργία ενός νέου σωλήνα (ειλεακός αγωγός) ο οποίος χρησιμοποιείται ως αγωγός πάνω στον οποίο συνδέονται οι ουρητήρες και μέσω του οποίου τα ούρα ρέουν έξω από το σώμα με ένα τεχνητό άνοιγμα (στομία) στην κοιλιακή χώρα. Το τεχνητό αυτό χειρουργικό άνοιγμα ονομάζεται ουρητηροστομία.

Η ουρητηροστομία δεν έχει σφιγκτήρα μυ, και επομένως ο ασθενής δεν μπορεί να ελέγξει τις κενώσεις/ούρα.

Η στομία είναι κόκκινη και υγρή. Επιπλέον δεν έχει νευρικές απολήξεις και επομένως αίσθηση Ένας σάκος με έξοδο βρυσάκι, που ονομάζεται σάκος ουρητηροστομίας χρησιμοποιείται για την συλλογή και στην συνέχεια την απόρριψη των ούρων.